Αλληλούια!

  | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 24-7-2014 |εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
kanelisΜένω έκθαμβος. Σε μια μαύρη περίοδο για την παιδεία, με καμία από τις βαθμίδες να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις αυξημένες κοινωνικές απαιτήσεις και με οποιοδήποτε μεταρρυθμιστικό πνεύμα του παρελθόντος να έχει εξαχνωθεί στο όνομα της πολιτικής σκοπιμότητας, προκαλεί έκπληξη η επιλογή του αρμόδιου υπουργού Ανδρέα Λοβέρδου για τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών.
Πριν από λίγο καιρό, είχε θεωρηθεί ότι το σχολείο είχε πολλές αργίες και εκδηλώθηκε η πρόθεση μερικές να καταργηθούν. Οταν ανέλαβε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων ο Ανδρέας Λοβέρδος υποσχέθηκε ότι δεν θα πειράξει την αργία των Τριών Ιεραρχών. Αλλά τελικά την πείραξε. Σύμφωνα με συνέντευξή του, «για το σχολικό έτος 2014-15 η θρησκευτική εορτή των Τριών Ιεραρχών  […] ορίζεται, για όλες τις σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ως ημέρα εορτής, κατά την οποία γίνεται εκκλησιασμός και δραστηριότητες σχετικά με την προσφορά των Τριών Ιεραρχών στα γράμματα».

Τι δηλοί η συγκεκριμένη απόφαση του υπουργού; Οτι, κατά την κρίση του και τη δυνατότητα που του παρέχει η θέση του, αυτό που λείπει σήμερα από την εκπαίδευση είναι η Εθνική Ηθική Πατριωτική Διαπαιδαγώγηση. Διότι τι άλλο στόχο μπορεί να έχει η ενίσχυση, καλά καθούμενα, μιας θρησκευτικής γιορτής στην καρδιά της σχολικής χρονιάς; Και μάλιστα, μιας γιορτής που ανακαλεί τη βαθιά εθνικοφροσύνη;
Η απόφαση του Ανδρέα Λοβέρδου να γιορτάζεται στα σχολεία, με εκκλησιασμό και τελετές, η εορτή των Τριών Ιεραρχών, εκτός του γεγονότος ότι αντιβαίνει στις βασικές παιδαγωγικές κατευθύνσεις και θεσμοθετεί εντονότερα τη διάκριση στα εκ των ελληνικών πραγμάτων, λόγω της ύπαρξης πλήθους οικονομικών μεταναστών στην Ελλάδα, πολυπολιτισμικά σχολεία, φέρνει στο προσκήνιο τον αγοραφοβικό επαρχιωτισμό του λεγόμενου «ελληνοχριστιανικού πολιτισμού».
Σύμφωνα με το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο της καθηγήτριας Εφης Γαζή «Ο δεύτερος βίος των Τριών Ιεραρχών» (Νεφέλη, 2004), «οι τρεις μέγιστοι φωστήρες της τρισηλίου θεότητος» απέκτησαν συμβολική υπόσταση, υπόσταση η οποία σχετίστηκε και συνέβαλε στη διαμόρφωση της επίσημης ιδεολογίας του νεοελληνικού κράτους. Μέσω του σχολείου, αναπαρήχθη για δεκαετίες η ιδεολογική συγχώνευση εθνικού και θρησκευτικού φρονήματος, η ελληνορθοδοξία. Η οδυνηρή εμπειρία της χούντας και η ευρωπαϊκή έξοδος μας επέτρεψαν, με διαφορετικό τρόπο, να δούμε πόσο παραμορφωτική και εγκλεισμική είναι αυτή η ιδεολογία.
Νομίζω ότι η επαναφορά, με τον πιο επίσημο τρόπο, της εκπαίδευσης στο πεδίο μιας ξεπερασμένης ιδεολογίας στο όνομα της ταυτότητας και του έθνους, είναι συνειδητά αντιμεταρρυθμιστική πράξη – δεν μπορώ να φανταστώ άλλη τόσο αντιμεταρρυθμιστική πράξη πλην της επιστροφής στη δραχμή. Εχοντας αναλώσει πολύ χρόνο, πολλοί σοβαροί άνθρωποι, στην υπόθεση της Κεντροαριστεράς, φαίνεται ότι τελικά δεν πρόσεξαν ότι για πολλούς της προσκολλήσεως το πρόταγμα δεν ήταν η ιδεολογία αλλά η εξουσία. Στενόχωρο συμπέρασμα.

© 2014, . Για την αναδημοσίευση της είδησης από άλλες ιστοσελίδες είναι απαραίτητη η αναφορά του link προς το άρθρο του sep4u.gr

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Comment

nine − 9 =