Σπέρνοντας τμήματα ΑΕΙ

Σπέρνοντας τμήματα ΑΕΙ
ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ, εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Δ​​εν ήταν μία η αιτία της ελληνικής χρεοκοπίας. Ηταν πολλές μικρές ή μεγαλύτερες δαπάνες, που στόχο είχαν την εξυπηρέτηση του πολιτικού προσωπικού και όχι τις ανάγκες της χώρας. Μία από αυτές ήταν η διασπορά των ΑΕΙ και των τμημάτων τους σε κάθε κωμόπολη της επικράτειας. Η γεωγραφική διάσπαση των πανεπιστημίων και ΤΕΙ σημαίνει μεγαλύτερα έξοδα συντήρησης των τμημάτων, αφού δεν υπάρχουν οικονομίες κλίμακας, και χαμηλότερης ποιότητας εκπαιδευτικό έργο, αφού είναι αδύνατον κάθε τμήμα να έχει τις δικές του βιβλιοθήκες, τα δικά του δίκτυα κ.λπ. Οταν φτιάχνονται νέα τμήματα συνήθως στεγάζονται σε πρόχειρες αίθουσες διδασκαλίας, μέχρι να προκηρυχθεί η ακόμη μεγαλύτερη επιβάρυνση των πόλεων με μπετόν.

Αυτή η πρακτική, που άνθησε την επίχρυση δεκαετία του 2000, δεν εξυπηρετεί μόνο τους ιδιοκτήτες καφετεριών και διαμερισμάτων, όπως συνηθίσαμε να λέμε. Εξυπηρετεί πολλούς, πλην των φορολογουμένων και των φοιτητών. Είναι διάφοροι διδάκτορες που βρίσκουν κενές έδρες για να ξεκινήσουν ως «επισκέπτες καθηγητές» στην Περιφέρεια κι αν έχουν ισχυρό μέσον μπορεί να γίνουν μέχρι διδάσκοντες στο ΕΜΠ. Τοπικοί εργολάβοι γεμίζουν με δύσμορφα κτίρια τη χώρα και με τη σειρά τους επιβραβεύουν οικονομικώς τους τοπικούς παράγοντες που έκαναν «αγώνες» για να έρθει το πανεπιστήμιο στο χωριό. Οι τοπικοί παράγοντες πωλούν προεκλογικώς τη διαμεσολάβησή τους στο υπουργείο Παιδείας κι όταν επανεκλεγούν βοηθούν με τον μηχανισμό τους τον υπουργό και το κόμμα του να κερδίσει κάποιες ψήφους παραπάνω· φασούλι το φασούλι και μαζί με άλλα ρουσφέτια μπορεί να κάνουν τη διαφορά σε εθνικές εκλογές. Εν τω μεταξύ, οι φορολογούμενοι πληρώνουν και οι φοιτητές μένουν ξύλα απελέκητα.

Το «παλιό» πολιτικό σύστημα, ίσως επειδή είδε τη χρεοκοπία με τα μάτια του, κατάλαβε το αδιέξοδο αυτής της ανόητης «περιφερειακής ανάπτυξης» και ανέκρουσε πρύμναν. Το «σχέδιο Αθηνά» επί ημερών του κ. Κώστα Αρβανιτόπουλου ήταν ελλιπές, αλλά τουλάχιστον προσπάθησε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα της προηγούμενης δεκαετίας. Και μετά ήρθε η «ελπίδα»…

Το «νέο» αποδείχθηκε χειρότερο από το «παλιό». Οχι από άποψη μεγέθους –δεν υπάρχουν τα λεφτά για να γίνει η ευρύτατη διασπορά τμημάτων του παρελθόντος– αλλά με βάση την προηγούμενη εμπειρία. Το «παλιό» πολιτικό σύστημα ίσως υπολόγιζε ότι το πάρτι των χρηματαγορών και των φθηνών δανεικών θα κρατούσε πολύ ακόμη, εξ ου και το δόγμα του «άσ’ το γι’ αργότερα» σε κάθε προτροπή συμμαζέματος των δημοσιονομικών.

Τούτοι εδώ όμως έχουν την προηγούμενη εμπειρία, ξέρουν –ή έστω όφειλαν να ξέρουν– πώς χρεοκόπησε η χώρα. Συνεχίζουν όμως σαν να μην υπήρξε το 2009, σαν να μην έφτασε η Ελλάδα στα πρόθυρα της καταστροφής. Ετσι ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου στο «νέο» Ιόνιο Πανεπιστήμιο προϋπολογίζει τη Σχολή Περιβάλλοντος στη Ζάκυνθο και τη Σχολή Οικονομικών Επιστημών στην Κέρκυρα. Η πρώτη Σχολή Περιβάλλοντος θα περιλαμβάνει και το Τμήμα Επιστημών Τροφίμων στο Αργοστόλι. Η δεύτερη Σχολή Οικονομικών Επιστημών θα περιλαμβάνει το νέο Τμήμα Τουρισμού στην Κέρκυρα και το νέο Τμήμα Περιφερειακής Ανάπτυξης, στη Λευκάδα. Δημιουργούνται Τμήμα Εθνομουσικολογίας στο Ληξούρι, Τμήμα Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας στο Αργοστόλι κ.ο.κ.

Δεν ξέρουμε τι έκανε ο κ. Γαβρόγλου όταν χρεοκόπησε η χώρα. Μπορεί να διάβαζε θεωρίες σοσιαλιστικού μετασχηματισμού. Μπορεί να μη θυμάται. Το βασικό είναι να μην ξεχάσουν όσοι ψηφοφόροι τιμώρησαν αυτούς «που μας έφτασαν ώς εδώ» ότι κάποιοι άλλοι μάς πάνε ακόμη παραπέρα…

πηγή

προσθήκη του διαχειριστή:
Έχουμε σχολές σε 60 δήμους (στο Δήμο Αθήνας έχουν προστεθεί και τα τμήματα του Δήμου Πειραιά)

© 2018, . Για την αναδημοσίευση της είδησης από άλλες ιστοσελίδες είναι απαραίτητη η αναφορά του link προς το άρθρο του sep4u.gr

Leave a Comment

one × 3 =