Oλοι οι Eλληνες, διδάκτορες;

Κύριε διευθυντά

Oταν κατά γενική ομολογία η αναξιοκρατία συνέβαλε τα μέγιστα χάριν του κομματισμού και των πελατειακών σχέσεων στα σημερινά αδιέξοδα της χώρας, είναι δυνατόν να θεσμοθετείται σήμερα και επίσημα ως συστατικό στοιχείο της λειτουργίας του κράτους και να συνεχίζουμε να ελπίζουμε στην υπέρβαση της κρίσης; Με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) πριν από λίγες μέρες ολοκληρώθηκε το συνταγματικό πραξικόπημα της εξομοίωσης των ιδιωτικών κολεγίων με τα ΑΕΙ, παρακάμπτοντας τις επιταγές του άρθρου 16 που κατοχύρωνε τον δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης, δείχνοντας παράλληλα τον τρόπο με τον οποίο ένα άρθρο του Συντάγματος μπορεί να παρακαμφθεί χωρίς να απαιτείται η αναθεώρησή του. Δεν είναι σύμπτωμα βαθύτατης κρίσης αυτό; Μάλιστα η κυβέρνηση εξάντλησε την υποκρισία της, υποστηρίζοντας ότι δεν θίγεται ο δημόσιος χαρακτήρας της ανώτατης παιδείας της χώρας μας, ενώ με την ΠΝΠ παρέχεται στους αποφοίτους των κολεγίων η δυνατότητα να διεκδικούν θέσεις πτυχιούχων ανώτατης σχολής στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα και να έχουν όλα τα εργασιακά δικαιώματα που έχουν οι απόφοιτοι των ελληνικών πανεπιστημίων. Πώς μπορεί λοιπόν να επιτύχει η μεταρρύθμιση στα πανεπιστήμια όταν το υπουργείο ολοκλήρωσε με την παρέμβαση της τρόικας την επαγγελματική ισοπέδωση των ΑΕΙ με τα κολέγια; Η προσπάθεια του μαθητή επιβραβεύεται με μία θέση στο πανεπιστήμιο. Αλήθεια, με ποια κριτήρια επιλέγονται όσοι φοιτούν στα κολέγια; Ο καθηγητής του Harvard και ακαδημαϊκός Δ. Τριχόπουλος σε άρθρο του πριν από δύο χρόνια στην «Καθημερινή» ισχυριζόταν: «Το επίπεδο των φοιτητών στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι υψηλό, κατά τη γνώμη μου υψηλότερο εκείνου των καλών αμερικανικών πανεπιστημίων. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην παιδειοκεντρική φιλοσοφία της ελληνικής οικογένειας αλλά και στο γεγονός ότι οι εισαγωγικές εξετάσεις για τα πανεπιστήμιά μας είναι αδιάβλητες, δίκαιες και αξιοκρατικές. Αν δεν υπήρχαν τα “παράθυρα” μετά τις εισαγωγικές, η Ελλάδα θα μπορούσε να διεκδικήσει παγκόσμια πρωτοπορία όσον αφορά την ποιοτική στάθμη του προπτυχιακού φοιτητικού σώματος στα πανεπιστήμια». Γιατί λοιπόν η χώρα μας απεμπολεί μια παγκόσμια κατάκτηση που η ίδια θεσμοθέτησε; Ποια υλικοτεχνική υποδομή μπορούν να διασφαλίσουν τα κολέγια; Ποιο επίπεδο έρευνας; Γιατί δεν ομολογούν ότι το φοιτητικό τους ακροατήριο θα απαρτίζεται από όσους απέτυχαν να εισαχθούν με τις πανελλαδικές εξετάσεις σε ΑΕΙ; Αλλά σε τι θα εξυπηρετήσει την προσδοκώμενη ανάπτυξη της χώρας η πλημμυρίδα των πτυχίων που θα προσθέσει η εξίσωση των κολεγίων με τα ΑΕΙ, πέραν της περαιτέρω αύξησης της ανεργίας της νεολαίας; Eχει νόημα να συνωστίζονται οι απόφοιτοι ΑΕΙ κάθε προέλευσης σε μια αγορά υπερκορεσμένη άσχετη με τις αναπτυξιακές ανάγκες της χώρας; Πού οδήγησε μέχρι σήμερα ο λαϊκισμός στην ανώτατη παιδεία με την ισοπέδωσή της; Μήπως έφερε την ανάπτυξη; Δεν είναι γεγονός ότι, όσο ισοπεδωνόταν η ανώτατη εκπαίδευση και εξομοιωνόταν με την ανώτερη και με τα κολέγια, η χώρα οδηγείτο βαθμιαία στην παραγωγική απαξίωση; Eνα κράτος δεν πρέπει να ιεραρχεί τα επίπεδα της εκπαίδευσης ανάλογα με τις παραγωγικές ανάγκες της χώρας; Πέρα όμως από όλα αυτά, μια ευνομούμενη και δημοκρατική κοινωνία έχει την υποχρέωση να επιβάλει κριτήρια αξιολόγησης, όπως οι εισαγωγικές εξετάσεις, για να ελέγχει το επίπεδο των σπουδών ώστε να προστατεύει τα μέλη της. Πώς αλλιώς θα διασφαλίσει η πολιτεία το κοινωνικό σύνολο; Πώς θα διασφαλίσει το επιθυμητό επίπεδο στις υπηρεσίες υγείας, παιδείας, οικονομικής ανάπτυξης του τόπου, όταν πρυτανεύει ο λαϊκισμός έναντι της αξιοκρατικής αξιοποίησης των δυνατοτήτων της νεολαίας;

Δημητρης Μακροδημοπουλος – Αλεξανδρούπολη

Πηγή

© 2012, . Για την αναδημοσίευση της είδησης από άλλες ιστοσελίδες είναι απαραίτητη η αναφορά του link προς το άρθρο του sep4u.gr

Print Friendly, PDF & Email

3 thoughts on “Oλοι οι Eλληνες, διδάκτορες;

  1. Το άρθρο, αναφέρεται στην -όντως απαράδεκτη- εξομοίωση (μετά από ισχυρές Ευρωπ. πιέσεις) των ιδιωτικών κολλεγίων με τα ΑΕΙ της χώρας (!) η οποία θα οδηγήσει σε μια πανστρατιά (pseudo)-πτυχιούχων συνήθως μειωμένης ικανότητας για σπουδές (κι όχι μόνο) που θα αποκτούν Β.Sc. σε 3 (χαλαρά) χρόνια όταν οι φοιτητές των Δημοσίων ΑΕΙ θα το λαμβάνουν σε 4! Σε κάθε περίπτωση, η λήψη ακόμα και Μ.Sc. ή και Ph.D. από τέτοιου είδους Ευρωπαϊκά ή και Αμερικάνικα πια “Πιστοποιημένα” κολλέγια με αμφίβολη ποιότητα εκπαίδευσης κι έρευνας, θα εξευτελίσει όλες τις βαθμίδες πια της κατακρεουργημένης Ανώτατης Εκπαίδευσης της χώρας, ρίχνοντας στο κενό, κόπους και ξενύχτια, μαθητών που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται να εισαχθούν με περίσσειο κόπο σε ΑΕΙ εντός της Ελλάδος.
    O τίτλος του άρθρου θα έπρεπε λοιπόν να είναι, “ο εξευτελισμός των πτυχίων μας” ή ” ο νέος Μνημονιακός (Νο3) χωροταξικός χάρτης της ανώτατης εκπαίδευσης” ή “Αξίωση συμμετοχής στον ΑΣΕΠ, με μάστερ και διδακτορικό της (πλάκας) μιας νύχτας!”…

    • συμφωνώ απολύτως !
      όμως μη ξεχνάς ότι πτυχία και μεταπτυχιακά αμφιβόλου ποιότητας έρχονται στην Ελλάδα από το εξωτερικό εδώ και δεκαετίες!
      Δες εδώ : http://62.103.84.30/2.php ποια πτυχία αναγνωρίζονται και θα καταλάβεις το μέγεθος της αναξιοκρατίας .

  2. Εγώ είμαι απόφοιτος κολεγίου Διοίκησης επιχειρήσεων από το 1994, έχω παρακολουθήσει τα μακροχρόνια σεμινάρια του ΕΛΚΕΠΑ σε φοροτεχνικά θέματα έχω κάνει άπειρα σεμινάρια σε φοροτεχνικά, παρακολουθώ τις εξελίξεις και είμαι μέσα στα πράγματα εδώ και 10 χρόνια.

    Μιλάω επαγγελματικά.

    Στη δουλειά μου λοιπόν είναι και μία απόφοιτος της Παντείου, έχει σπουδάσει κάτι άσχετο με αυτό που εργάζεται (Διεθνής σχέσεις ή κάτι τέτοιο) δεν έχει παρακολουθήσει τίποτα άλλο εδώ και 25 χρόνια.

    Εσείς το κρίνετε λογικό η κοπέλα αυτή να παίρνει επίδομα πτυχίου και εγώ όχι;
    Και να αναγνωρίζεται σαν πανεπιστημιακής εκπαιδευσης ενώ εώ όχι;
    αν η κοπέλα αυτή πάει στο οικονομικό επιμελητήριο θα την αρχίσουν από πολύ πιό ψηλά απ’ ότι εμένα.
    Εγώ θα αρχίσω σαν απόφοιτος Λυκείου και θα μου αναγνωριστεί μόνο το χαρτί του ΕΛΚΕΠΑ.

Leave a Comment

twelve + eighteen =