Υποτροφίες για πρακτική σε εταιρείες του εξωτερικού

Νέοι επιστήμονες μεταναστεύουν τώρα και για πρακτική εξάσκηση
Της Ιωαννας Φωτιαδη

Οταν οι Γερμανοί συνάδελφοί της την πλησίασαν με μια τούρτα γενεθλίων, η 27χρονη Σοφία δεν πίστευε στα μάτια της. Πρώτη μέρα της πρακτικής της σε μεγάλη γερμανική τράπεζα στο Λουξεμβούργο και η υποδοχή ήταν κάτι παραπάνω από θερμή. «Οι προσδοκίες μου ξεπεράστηκαν» αναφέρει σήμερα στην «Κ» η 27χρονη οικονομολόγος, με μεταπτυχιακό στα Χρηματοοικονομικά, Σοφία Μητσοπούλου, που μετά το πέρας της πρακτικής της προσελήφθη για έξι μήνες στη γερμανική τράπεζα.

Την ευκαιρία να κάνει πρακτική στο εξωτερικό η νεαρή κοπέλα, όπως και δεκάδες άλλες συνομήλικές της, την οφείλει στο Ιδρυμα Μποδοσάκη, που από το 2009 έχει εγκαινιάσει ένα πρόγραμμα υποτροφιών για νέους έως 32 ετών, κατόχους μεταπτυχιακών τίτλων. «Εως σήμερα έχουμε στείλει 35 άτομα στο Βέλγιο, την Ελβετία, το Λουξεμβούργο, τη Γερμανία, την Ολλανδία και τη Δανία, ενώ τον επόμενο μήνα ξεκινάμε συνεργασία και με τη Νορβηγία» διευκρινίζει ο γραμματέας του Ιδρύματος, Σωτήρης Λαγανόπουλος. Το Ιδρυμα έρχεται σε συνεννόηση με τις πρεσβείες, οι οποίες με τη σειρά τους επιλέγουν εταιρείες, που διατίθενται να απασχολήσουν Ελληνες επιστήμονες. «Καλύπτουμε τα ναύλα των συμμετεχόντων, όπως και ένα μισθό, που ανταποκρίνεται στο κόστος ζωής της εκάστοτε χώρας για έξι μήνες» συμπληρώνει ο κ. Λαγανόπουλος· «τις περισσότερες φορές, ωστόσο, η εταιρεία καταβάλλει επιμίσθιο για την ενοικίαση σπιτιού».

Σε αντίθεση με ό,τι ισχύει στην πατρίδα μας, οι ξένοι εργοδότες δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στους νεότερους. «Μεταξύ των υποψηφίων επιλέγουν ως επί το πλείστον τους πιο μικρούς, όσους έχουν μόλις ορκιστεί και δεν έχουν προλάβει να εργαστούν στην Ελλάδα» παρατηρεί ο κ. Λαγανόπουλος. Δεν είναι, επιπλέον, λίγες οι φορές που οι εταιρείες αποφασίζουν να κρατήσουν τους νεαρούς Ελληνες για μεγαλύτερο διάστημα.

«Είχα αποφασίσει να αποδεχθώ οποιαδήποτε πρόταση μου έκανε η τράπεζα, ακόμα και αν επρόκειτο εκ νέου για πρακτική» αναφέρει η Σοφία, η οποία στην Ελλάδα σπάνια έβρισκε κάποια αγγελία για εργασία σχετική με τις σπουδές της. «Κάποτε δίδαξα σε πανεπιστημιακά φροντιστήρια, εσχάτως είχα βρει θέση ημιαπασχόλησης σε μια εταιρεία συμβούλων επιχειρήσεων στη Θεσσαλονίκη,απ’ όπου εισέπραττα μόλις 400 ευρώ άνευ ενσήμων». Στο Λουξεμβούργο, ωστόσο, ο μισθός της είναι 2.300 ευρώ καθαρά. «Από καιρό διεκδικούσα την εν λόγω υποτροφία, αυτή τη φορά το κατόρθωσα, επειδή είχα το συγκριτικό πλεονέκτημα των γερμανικών, που μιλούσαμε στο σπίτι μου, ως εγγονές Gastarbeiter». Με γλυκόπικρα συναισθήματα αντιμετωπίζουν οι γονείς της Σοφίας, που πέρασαν αμφότεροι τα εφηβικά τους χρόνια στη Γερμανία, τη μετανάστευση και των τριών θυγατέρων τους στην Ελβετία, την Τσεχία και το Λουξεμβούργο αντίστοιχα.

Τις βαλίτσες της με προορισμό μια μικρή πόλη της Γερμανίας ετοιμάζει εξίσου η Θεσσαλονικιά προγραμματίστρια Κυριακή Μανουσαρίδου. «Μέσω του προγράμματος καλύπτω το μοναδικό κενό του βιογραφικού μου, την προϋπηρεσία» σημειώνει η 27χρονη επιστήμων, που ως προγραμματίστρια δεν κατόρθωνε να βρει εργασία, «γιατί όλοι απαιτούσαν προϋπηρεσία, αλλά κανείς δεν μου έδινε την ευκαιρία να την αποκτήσω». Ούτε το δυνατό της βιογραφικό ούτε η ευελιξία της επιβραβεύτηκαν εν Ελλάδι. «Είχα περάσει μέσω ΑΣΕΠ ως αναπληρώτρια καθηγήτρια Πληροφορικής και είχα μετακομίσει για πέντε μήνες στην Κεφαλονιά» διηγείται, «η διδασκαλία μού άρεσε και θα συνέχιζα, αν στο μεταξύ δεν έρχονταν οι περικοπές προσωπικού από το υπουργείο…». Ηταν ζήτημα χρόνου, επομένως, να φλερτάρει με την ιδέα του εξωτερικού. Αλλωστε, οι περισσότεροι συμφοιτητές της έχουν ήδη φύγει, ο δε πολιτικός μηχανικός αδελφός της εργάζεται στη… Σιγκαπούρη.

«Μοναδική εμπειρία»
«Αν, ποτέ, κατορθώσω να πάρω σύνταξη, θα πρέπει να συλλέγω ένσημα από πολλές χώρες» αναφέρει χαριτολογώντας η έτερη υπότροφος, η 26χρονη Μαρία Σωτήρη. Η περιπλάνησή της στην Ευρώπη ξεκίνησε από την Ιρλανδία, όπου εστάλη ως μέλος μιας ομάδας επίλεκτων Ευρωπαίων αποφοίτων μέσω προγράμματος υποτροφιών της Microsoft, (σ.σ. περισσότεροι από πέντε ήταν ελληνικής υπηκοότητας) και εργάστηκε για δύο μήνες σε ΜΚΟ. Καθώς, όμως, οι Ιρλανδοί έμειναν ευχαριστημένοι, της πρότειναν άλλους επτά μήνες έμμισθης εργασίας. Προτού ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος, η Μαρία είχε ήδη προλάβει να κάνει αίτηση για πρακτική στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. «Εργάστηκα για ένα χρόνο και ήταν μια μοναδική εμπειρία, ειδικά στη συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία» απαντά η Μαρία, που επισημαίνει ότι οι συμπατριώτες μας στο εν λόγω ευρωπαϊκό όργανο είναι πολυάριθμοι. Μέσω της υποτροφίας του Ιδρύματος Μποδοσάκη η Μαρία, κάτοχος προπτυχιακού και μεταπτυχιακού Πληροφορικής από την ΑΣΟΕΕ, και γνώστης τριών γλωσσών, εστάλη σε εταιρεία στο Λουξεμβούργο. «Συμμετέχω σε μια ομάδα που εργάζεται με το λογισμικό, που αποτελεί πατέντα της εταιρείας και έχει ως αντικείμενο τη διαχείριση συμμετεχόντων σε μεγάλες διοργανώσεις. Το δημιούργησαν για την ευρωπαϊκή προεδρία του Λουξεμβούργου το 2005 και έκτοτε το έχουν υιοθετήσει και άλλες χώρες, όπως και η Ελλάδα» λέει η Μαρία, που για τις ανάγκες της προεδρίας βρίσκεται το διάστημα αυτό στην Αθήνα. Πού θα στεριώσουν, άραγε, οι τρεις επιστημόνισσες; «Το “για πάντα” είναι μεγάλη κουβέντα» απαντά η Σοφία από το γραφείο της στο Λουξεμβούργο.

Πηγή εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: news.kathimerini.gr/

© 2014, . Για την αναδημοσίευση της είδησης από άλλες ιστοσελίδες είναι απαραίτητη η αναφορά του link προς το άρθρο του sep4u.gr

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Comment

sixteen + 8 =