Το ζήτημα του νεποτισμού και της οικογενειοκρατίας αποτελεί μία από τις πλέον συζητημένες παθογένειες της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Παρά τις νομοθετικές μεταρρυθμίσεις των τελευταίων δεκαετιών, το φαινόμενο της «ακαδημαϊκής ενδογαμίας» (academic inbreeding) παραμένει δομικό χαρακτηριστικό πολλών ιδρυμάτων, επηρεάζοντας την αξιοκρατία, την ποιότητα της έρευνας και τη διεθνή εικόνα των ελληνικών πανεπιστημίων.
Μελέτες στο παρελθόν έχουν δείξει ότι η Ελλάδα κατέχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ακαδημαϊκής ενδογαμίας στην Ευρώπη. Σε ορισμένα τμήματα, το ποσοστό των καθηγητών που έλαβαν το διδακτορικό τους από το ίδιο τμήμα στο οποίο διδάσκουν ξεπερνούσε το 60 -70%.
Βάσει εκτιμήσεων Ακαδημαϊκών Μελετών, ο Δείκτης Ενδογαμίας (PhD από το ίδιο ίδρυμα) στο ΕΚΠΑ είναι 70% – 75%, στο ΑΠΘ 65% – 70%, στα Περιφερειακά πανεπιστήμια 40% – 55%, ενώ ο αντίστοιχος Ευρωπαϊκός Μ.Ο. είναι μικρότερος του 20%.
Αντίστοιχα το Εκτιμώμενο Ποσοστό Συγγενικών Σχέσεων στην Ιατρική είναι στο ΕΚΠΑ είναι 18% – 22%, στο ΑΠΘ 15% – 18%, στα Περιφερειακά πανεπιστήμια 8% – 12%, ενώ ο αντίστοιχος Ευρωπαϊκός Μ.Ο. είναι μικρότερος του 2%.
ΟΛΟ το άρθρο εδώ