Η γνωριμία με μια κτηνιατρική κλινική στη Γερμανία

Του Αποστολου Λακασα

Ενα κυριακάτικο απόγευμα μέσα στον Σεπτέμβριο, ξεκίνησε το εκπαιδευτικό ταξίδι στη Γερμανία του 45χρονου κτηνιάτρου Θοδωρή Μπαμπλένη. Επρόκειτο να παρακολουθήσει ένα κτηνιατρικό πενθήμερο σεμινάριο στη πανεπιστημιακή κλινική για ζώα στο Γκίσεν, μία πόλη περίπου 40 λεπτά από τη Φρανκφούρτη. Επρόκειτο για ένα ταξίδι στο… αυτονόητο, όπως σκέφθηκα έξι μέρες αργότερα, όταν –στην Ελλάδα– άκουσα τις εμπειρίες του κ. Μπαμπλένη από το γερμανικό πανεπιστήμιο, όπως τις περιέγραψε σε φιλική συντροφιά. Τον ίδιο χαρακτηρισμό –«μάλλον ένα ταξίδι στο αυτονόητο»– έδωσε και ο ίδιος, τονίζοντας στην «Κ» ότι «δυστυχώς, πολλές φορές μας εντυπωσιάζουν καταστάσεις που συναντάμε στο εξωτερικό, οι οποίες για τους ανθρώπους της ξένης χώρας είναι καθημερινότητα, αλλά εάν μεταφερθούν στην ελληνική πραγματικότητα θα μοιάζουν με επίτευγμα». Ιδού, λοιπόν, κάποιες παρατηρήσεις από το σεμινάριο στην πανεπιστημιακή κλινική:

– Το καθημερινό πρόγραμμα του σεμιναρίου ξεκινούσε στις 8 το πρωί. Η μετάβαση από το ξενοδοχείο γινόταν με την αστική συγκοινωνία, η οποία όταν το πρόγραμμα έλεγε 07.18, έφευγε… 07.18! Η ίδια ακρίβεια διέκρινε όλα τα αστικά δρομολόγια.

– Το τετραώροφο κτίριο του πανεπιστημίου ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. «Δεν έβλεπες πουθενά σκουπίδια, συνθήματα, ενώ αίθουσες και κοινόχρηστοι χώροι ήταν καθαροί και καλοδιατηρημένοι. Η αίσθηση της πλήρους οργάνωσης ήταν έκδηλη», λέει ο κ. Μπαμπλένης.

– Οι καθηγητές του πανεπιστημίου, οι οποίοι δίδασκαν στο σεμινάριο, ήταν στις 07.59 στην αίθουσα. Το πρόγραμμα, ευνοήτως, άρχιζε στις 08.00 και εξελισσόταν έως και τις 13.00, όταν και γινόταν ένα ωριαίο διάλειμμα.

– Το αντικείμενο του εκπαιδευτικού σεμιναρίου ήταν πάνω σε ενδοσκοπικά και λαπαροσκοπικά χειρουργεία σε μικρά ζώα. Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκε στο σεμινάριο από την πανεπιστημιακή κλινική ήταν εξαιρετικός, όπως συνέκλιναν όλοι οι κτηνίατροι –συνολικά 20– της ομάδας, που προέρχονταν από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες (Νορβηγία, Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, Ιταλία και Ελλάδα).

– Ανάλογες ήταν οι εντυπώσεις από τις υποδομές (π.χ. εστιατόρια, κοινόχρηστοι χώροι) στο ίδρυμα, που συνάντησαν οι εκπαιδευόμενοι κατά τη διάρκεια του ωριαίου διαλείμματος.

– Στις μικρές αυτές βόλτες, λοιπόν, ο κ. Μπαμπλένης παρατήρησε ότι κάποια μέρη κοινόχρηστων χώρων και διαδρόμων είχαν «ντυθεί» με πατώματα-μοκέτες διαφορετικής τεχνοτροπίας. Τι ήταν; Οι υπεύθυνοι της πανεπιστημιακής κλινικής τα είχαν τοποθετήσει για να δοκιμαστούν από το προσωπικό του ιδρύματος ώστε, στο τέλος, να προκριθεί το καταλληλότερο πάτωμα για να τοποθετηθεί στην επέκταση της κλινικής. Πότε θα χτιστεί η επέκταση; Σε δύο χρόνια από σήμερα …

– Ούτε σκέψη για μια –μικρή έστω– καθυστέρηση στην επανέναρξη του σεμιναρίου (είχε διάρκεια έως τις 5 μ.μ.) μετά το διάλειμμα. Ομως, στο τέλος του σεμιναρίου συνέβαινε κάτι αληθινά εντυπωσιακό. Οταν αποχωρούσε η ομάδα των κτηνιάτρων, οι καθηγητές –υπό το πρίσμα ότι τα υλικά και τα πειραματόζωα ακόμη μπορούσαν να αξιοποιηθούν– συνέχιζαν το μάθημα σε φοιτητές τους αυτή τη φορά, για να τους δείξουν τις πρακτικές που είχαν εφαρμοστεί στο σεμινάριο.

– Στο σεμινάριο τηρήθηκαν απολύτως οι κανόνες για τη χρήση πειραματόζωων και για την απόρριψη των ιατρικών αποβλήτων.

– Η κλινική έχει έσοδα καθώς, αξιοποιώντας τις υποδομές της, προσελκύει επαγγελματίες από άλλες χώρες για σεμινάρια.

«Και πώς ήταν το Γκίσεν;», ρωτώ τον Ελληνα κτηνίατρο. «Μια καλά οργανωμένη πόλη. Αυτό που παρατήρησα ήταν ότι κυκλοφορούσαν στους δρόμους πάρα πολλά άτομα με ειδικές ανάγκες. Μάλλον επειδή υπήρχαν οι κατάλληλες υποδομές σε όλη την πόλη, ώστε οι άνθρωποι αυτοί να μη μένουν κλεισμένοι στο σπίτι», απαντάει. Και θέλοντας να αλλάξει θέμα συμπληρώνει: «Τι νόημα έχει, όμως, να περιγράφουμε πράγματα που για κάποιες χώρες είναι φυσιολογικά;»…

πηγή: news.kathimerini.gr/

© 2012, . Για την αναδημοσίευση της είδησης από άλλες ιστοσελίδες είναι απαραίτητη η αναφορά του link προς το άρθρο του sep4u.gr

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Comment

2 + 15 =