Τα πάθη της αρχιτεκτονικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα

Αντί για την ίδρυση μιας επιπλέον σχολής η μόνη ακαδημαϊκά έντιμη αντιμετώπιση είναι όχι η αύξηση αλλά η συγχώνευση τμημάτων

Πρόσφατα ήρθε – επιτέλους – με σαφήνεια στην επιφάνεια το ζήτημα της δημιουργίας νέων τμημάτων στο ελληνικό πανεπιστήμιο και ιδιαιτέρως της ίδρυσης νέου τμήματος Αρχιτεκτονικής στα Ιωάννινα. Για όσους γνωρίζουν τα πράγματα, το μυστήριο δεν αφορά μόνο τη διαδικασία αλλά το ίδιο το γεγονός: είναι δυνατόν κάποιοι να μεθοδεύουν ίδρυση νέας αρχιτεκτονικής σχολής στην Ελλάδα;

Περισσότερα

Η ανάγκη μεταρρύθμισης των Σπουδών Πολιτικού Μηχανικού και όχι μόνον

Εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης, στη Χώρα μας έχουν περιοριστεί δραματικά οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις στις υποδομές αρμοδιότητας Πολιτικού Μηχανικού (ΠΜ), με αποτέλεσμα μεγάλη διόγκωση της ανεργίας στον κλάδο. Γιατί λοιπόν να συνεχιστεί η εκπαίδευση/παραγωγή ΠΜ με τη σημερινή μορφή/ρυθμό της;

Το πολιτικό σύστημα στη Χώρα μας ενεργοποιείται από τα σήματα που εκπέμπει η πραγματική Οικονομία με υπερβολική καθυστέρηση. Προσαρμοζόμενο στην αδράνεια της κοινωνικής ζήτησης, στο χώρο της εκπαίδευσης συνεχίζει να δεσμεύει πολύτιμους πόρους σε λάθος επένδυση.
Όμως, δεν μπορεί κανείς να πορεύεται όπως άλλοτε: Εξ αιτίας της μεγάλης ανεργίας των ΠΜ, τα τελευταία έτη παρατηρήθηκε σημαντική πτώση των βάσεων εισαγωγής (ποιότητας σπουδαστών). Περιορίσθηκε η δυνατότητα των οικογενειών των σπουδαστών να χρηματοδοτήσουν μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό.
Η μεγάλη προσπάθεια να εισαχθούν στο Πανεπιστήμιο έχει καταπονήσει τους νέους σπουδαστές. Εξ άλλου, γίνονται πιο ώριμοι και αποκτούν ενδιαφέροντα σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Όλα αυτά συμβάλλουν στα μεγάλα ποσοστά αποτυχίας κατά τα πρώτα εξάμηνα των σπουδών.
Οι Σπουδές ΠΜ (ΣΠΜ) έχουν υπερφορτωθεί με προωθημένη γνώση, την οποία ο μέσος μηχανικός μπορεί να μην χρειαστεί ποτέ. Ως επακόλουθο, ο μέσος χρόνος αποφοίτησης είναι μεγαλύτερος της πενταετίας κατά 30%.

Περισσότερα

Το Πολυπλαγκτοτεχνείον

Το Πολυπλαγκτοτεχνείον
Τάσιος Θεοδόσης Π.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 07/06/2014, 05:45 | Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ

1. Επειδή στην περηφάνεια-μας, στην εξυπνάδα-μας και στη μοναδικότητά-μας ταιριάζουν οι ακρότητες περί μεγάλων επιτυχιών (στην αρχαιότητα συνήθως), όσο και οι ακρότητες περι αποτυχιών (οι οποίες όμως είναι πάντοτε απότοκες ξενικής επιβουλής), η περιγραφή της κατάστασης στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο δέν θα μπορούσε να είναι εξαίρεση. Βλέπετε, άλλωστε, και πώς «διαβάζεται» σήμερα το ανέλπιστο εκείνο γεγονός Ελευθερίας του 1973: Πάμπολλοι συμπολίτες-μας δέν μπορούν να ‘φχαριστηθούν τη μνήμη εκείνης της μεγάλης 17 Νοεμβρίου, διοτι το μέν όνομα το σφετερίσθηκαν μωροί φονιάδες, τη δε γιορτή την κουκουλώνουν βερμπαλιστές και μπαχαλάκηδες. Ασε που πασίγνωστος δημοσιογράφος (προ 10-ετίας) αρνήθηκε να μεταδώσει τα μαγνητοφωνημένα Πρακτικά της παράνομης σύσκεψης των Καθηγητών του Πολυτεχνείου (το πρωί μετά την εισβολή του στρατού) – σύσκεψη όπου ακούσθηκε η διακήρυξη «Υπέρ της αποκαταστάσεως της Δημοκρατίας εν τη Χώρα». [Καλά, σου λέει, είναι ποτε δυνατόν να έχουν ειπωθεί τέτοια πράματα απο… ταξικούς εχθρούς;]

Περισσότερα